goud aan de lucht

je zit voor het raam
en zag het sneeuwen
de sneeuw smelten in regen
en wolken vormen of
wegspoelen in de goot
naast de straat

je vingers vormden eelt
op de klanken want
het intensief vormen
was je zeldzaam voorgekomen
- zowel lichaam als geest -
maar toch zette je door
als schooljongen die rijtjes stampt

je kneedde het een aan het ander
nog niet al te stevig
maar je kneedde
en je schilderde
de woorden op de snaren
schilderde met eeltige vingers
maar kende geen grondverf
laag op laag tot het vatten zou

je zit voor het raam
en denkt aan vriendschap
die sneeuw smelt tot regenbogen
en glinstert in het licht
van goud aan de lucht
(als de zon)